Het is lang stil gebleven hier. Te lang eigenlijk. Maar hopelijk gaat daar vanaf nu weer mondjesmaat verandering in komen.

Er zijn een aantal redenen te geven voor de lange stilte. Zo was daar natuurlijk de blessure die ik vorig jaar zo rond deze tijd opdeed aan beide hamstrings en waardoor ik lange tijd maar heel beperkt kon hardlopen. Onder die omstandigheden had ik ook niet zo veel zin om te gaan bloggen. Aan de fysiotherapeut waar ik op dat moment bij onder behandeling was, had ik vrij weinig. Tijdens de laatste behandeling had ik veel pijn, maar omdat het in de weken daarvoor juist beter was gegaan, werd dat afgedaan als iets tijdelijks en vond ze een vervolgafspraak niet noodzakelijk. Omdat ik zelf het idee had dat ik niet zo veel aan de behandelingen had, heb ik het zo maar gelaten.

Vervolgens heb ik maandenlang wat rondgesukkeld met mijn blessure met pieken en dalen totdat het eind mei opeens weg was. Geen idee hoe het kan. De ene dag liep ik nog een stukje hard en voelde ik duidelijk pijn in mijn hamstrings en een paar dagen later was die pijn weg en is die ook niet meer teruggekomen. Vervelend was wel dat mijn vorm inmiddels ook compleet verdwenen was, dus vanaf juni wilde ik langzaamaan beginnen met het opbouwen van mijn trainingen. De vorm, zo was het idee, zou dan vanzelf volgen.

Het opbouwen van trainingen is uiteindelijk niet gegaan zoals ik vantevoren had gehoopt. De reden daarvoor was dat in de zomer xc3xa9xc3xa9n van de meest hectische periodes van mijn leven startte. En dat had weer te maken met een heugelijke gebeurtenis. De blessure van eind vorig jaar en de daardoor noodgedwongen inkrimping van mijn hardloopuren zorgden er namelijk ook voor dat ik meer tijd kreeg voor mijn andere hobby’s. Dat is soms ook leuk. De Athexc3xafst werd zwanger en daardoor was ik in de zomer druk bezig met klussen en voorbereidingen. Begin september werd uiteindelijk ons gezonde dochtertje geboren.

Op het moment dat ik het bloggen weer wilde oppakken, waren opeens alle weblogs onbereikbaar en zo moest ik lang wachten tot ik er weer bij kon. Dat is nu gelukt, zoals je kan zien, dus ik kan mijn hardloopervaringen weer bij gaan houden.